historiaPoczątek wodzisławskiej spółdzielczości bankowej dał Bank Ludowy w Raciborzu powstały w 1900 roku który objął swoją obsługą obecne tereny działalności Banku Spółdzielczego w Wodzisławiu Śl. Organami prasowymi Banków Ludowych były „Nowiny Raciborskie” oraz „Katolik” w których poza informacjami o działalności Banku drukowano ogłoszenia o Walnych Zebraniach.

Mimo szykan ze strony władz pruskich Bank Ludowy rozwijał się bardzo szybko. Rosła też aktywność działaczy bankowych ziemi wodzisławskiej. Rozpoczęto starania o utworzenie filii banku w Wodzisławiu. Napotkano jednak na poważny opór władz pruskich gdyż w Wodzisławiu działała już niemiecka „Darlenskasa”.

Przypadek sprawił, że stolarz p. Chrószcz chcąc uzyskać niżej oprocentowaną pożyczkę zgodził się wydzierżawić (bez czynszu) 2 pokoje na filię banku. Były to pomieszczenia na I p. kamienicy na rynku – obecnie na parterze sklep „Jubiler”. Otwarcia filii Banku Ludowego w Wodzisławiu nastąpiło 1 kwietnia 1910 roku o czym zawiadomiło pismo „Katolik” nr 37 (oryginał znajduje się w Bibliotece Śląskiej w Katowicach) – kserokopia artykułu jest w kronice bankowej.

Pierwszym kierownikiem Filii był Augustyn Wyleżych, pracownik Banku Ludowego w Raciborzu, który kierował filią do 1922 roku Korzystne warunki kredytowe oraz zaufanie do polskiego banku spowodowały szybki rozwój Filii. Filia była znanym ośrodkiem polskości. Już w 1919 roku burmistrzem Wodzisławia został Polak – Jerzy Klockiewicz a jego zastępcą kierownik Filii. Założono towarzystwo kulturalne „Ognisko” a także śpiewacze „Wiosna”. Kolejnymi kierownikami byli Jan Szypuła, Arnold Małecki i Filip Nowak. W 1992 roku powstał drugi bank pod nazwą Polski Bank Ludowy a w 1928 roku nastąpiło usamodzielnienie się Filii Banku Ludowego, który wstąpił do Związku Spółdzielni Kredytowych „Reffeisen” w Krakowie.

Inflacja oraz niezbyt udane operacje finansowe doprowadziły do załamania się Banku w 1929 roku Sąd mianował na 9 miesięcy zarządcę. W 1935 roku Zmieniono Zarząd a w 1936 roku siedzibę Banku przeniesiono do budynku p. A.Słaniny (członka Zarządu). Kolejną siedzibą B.L. były pomieszczenia obecnego Sądu Rejonowego. Bank jednak nie wrócił do dawnej świetności. Dane z 1937 roku wykazują wysoką stratę bilansową i ogromny spadek udziałów. Taki stan dotrwał do 1939 roku Wspomniany już, powstały w 1926 roku Polki Bank Ludowy założony został z inicjatywy plantatorów tytoniu którzy stanowili ok. 80% udziałowców. Siedzibą P.B.L. był budynek przy uł.Dworcowej 13 (obecnie Ks.Płk.Kubsza – naprzeciw PKO).

W 1936 roku Bank przeniesiono na rynek do pomieszczeń Banku Ludowego. Pierwszym kierownikiem został jak już wspomniano Jan Szypuła, który był także członkiem Zarządu i kierował P.B.L. do 1939 roku Przewodniczącym Rady w okresie 1926-1939 roku był p. Augustyn Konopek.

Bank rozwijał się bardzo szybko -już po 3 latach przekroczył wyniki Banku Ludowego w Rybniku, który powstał w 1901 roku Wielki kryzys gospodarczy w latach 1931-1935 roku dotknął także P.B.L – maleje liczba członków pogarszają się wyniki finansowe. Brak zatrudnienia (m. in. w 1932 roku zamknięto Kopalnię „Szarlotta”) spowodował niewypłacalność pożyczkobiorców.

Wegetując P.B.L. podobnie jak B.L. dotrwały do wybuchu II wojny światowej. Z dniem 1 września 1939 roku agendy obu banków przejął utworzony przez mniejszość niemiecką „Loslauer Verreinsbank” powstały w 1928 roku Tak kończy się działalność B.L. i P.B.L. przed wojną. Po wojnie Bank Ludowy nie został reaktywowany a decyzją Ministra Skarbu z 1950 roku uległ formalnej likwidacji.

Wznowił natomiast działalność Polski Bank Ludowy. Już 20.10.1945 roku odbyło się Walne Zgromadzenie (13 członków). Uchwalono statut, wybrano Radę Nadzorczą, ustalono lokal – wydzierżawiony od p. Marcla przy obecnej ul. Powstańców, w którym siedziba Banku była do 1972 roku Kierownikiem P.B.L. został p. Alojzy Parzych, przewodniczącym 9 osobowej Rady Nadzorczej – p. Józef Szędzielorz, prezesem Zarządu – Jan Szypuła. Pierwsze lata działalności P.B.L. były bardzo trudne. P.B.L. miał straty – nie pobierano wynagrodzeń, nie płacono czynszu. Znaczący rozwój działalności obserwujemy od 1949 roku

W 1948 roku odszedł do pracy w N.B.P. dotychczasowy kierownik a kierownikiem P.B.L został p. Alojzy Pogoda, który „piastował” to stanowisko do 1977 roku W 1950 roku P.B.L. decyzją ustawy Rzeczpospolitej Polskiej zostaje przekształcony w Gminną Kasę Spółdzielczą której centralą został Bank Rolny (państwowy). Zaczęło się ograniczanie samodzielności i zakresu czynności Kasy. W 1952 roku pozbawiono G.K.S. możliwości gromadzenia oszczędności (tylko na rzecz P.K.O.). Stan oszczędności stanowił w 1955 roku – 202 tys. zł (starych – przed pewalutowaniem w 1950 roku). Okresowo wstrzymano także kredytowanie. Usilne starania działaczy spółdzielczych spowodowało że uchwalono nowe statuty w 1956 roku i przyjęto nazwę „Kasa Spółdzielcza”. Utworzono Związek Spółdzielni Oszczędnościowo-Pożyczkowej jako centralę dla „Kas”. Zaczęto przywracać bankowy charakter Kasy Spółdzielczej. Zdecydowanie rozwinęła się działalność podstawowa. W 1960 roku przewodniczącym Rady wybrano p. Leona Kucharczyka, który pełnił tę funkcję do 1983 roku W 1961 roku uchwalono kolejny statut, który przyjął jako nazwę banku Spółdzielnia Oszczędnościowo-Pożyczkowa. Działalność S.O.P. znacznie się rozwinęła. Uzyskiwane wyniki pozwoliły nawet na działalność kulturalno-oświatową.

W 1962 roku przyjęty został nowy statut wprowadzający nazwę Bank Spółdzielczy obowiązującą do dziś. Wzrosły stany członków, funduszy własnych, pożyczek a także wyniki finansowe. Uaktywniła się praca samorządu. Np. w 1966 roku bank obsługiwał 3.800 gosp. 213 warsztatów, 15 kółek rolniczych, 17 kół gospodyń wiejskich, 3 G.S.”SCH”. Oceny kontroli zewnętrznych były pozytywne. Powstają nowe oddziały i punkty kasowe.

W 1972 roku rozpoczęto adaptację nowych pomieszczeń na siedzibę Banku, którą zakończono w 1973 roku Siedziba Banku od tego czasu mieści się do dziś w tym samym przebudowanym i remontowanym budynku przy ul. L.Mendego 26.

W 1975 roku nastąpiło połączenie banków rolnych z bankami spółdzielczymi -powstaje Bank Gospodarki Żywnościowej. Likwidacji zaś ulega Centralny Związek SOP Bank Spółdzielczy przejmuje kredyty inwestycyjne – rośnie Od 1977 roku następuje zmiana na stanowisku Prezesa – dyrektora BS. Zarząd stanowią Anna Pałucka, Karol Stęchły i Stanisław Rumpel. Zakupiony zostaje budynek BS. Od 1983 roku przewodniczącym Rady Nadzorczej zostaje aż do 1998 roku p. Stanisław Pośpiech. Kolejne lustracje oceniająpracę Banku pozytywnie. W 1988 roku dobudowano 1 skrzydło do dotychczasowego budynku BS. Rozwinęła się współpraca z organizacjami rolniczymi a także działalność -charytatywną. Rok 1990 był najgorszym w naszej działalności. Wprowadzone przez Ministra Finansów miesięczne stopy oprocentowania kredytów od 40% spowodowało niewypłacalność wielu kredytobiorców. Bank z trudem uzyskał niewielki zysk. Późniejsze lata to lata znacznego rozwoju banku. Od 1990 roku rozpoczęto komputeryzację B.S., wyremontowano budynek Banku i Filii w Rydułtowach.

Na przestrzeni ostatnich 5 lat liczba pracowników wzrosła o 13 osób. Zgazyfikowano ogrzewanie, otwarto punkty kasowe w Pszowie i Radlinie. Działalność B.S. rozwinęła się w sposób znaczący. Stan funduszy własnych pozwala nam na zachowanie samodzielności. Uzyskujemy dobre wyniki finansowe. W 2000 roku zakupiliśmy budynek Filii Rydułtowy, uruchomiliśmy bankomat, powołano Wewnętrzną Służbę Ochrony, zakupiono samochód służbowy. Bank jest w pełni skomputeryzowany i wykonuje wszystkie czynności bankowe na rzecz klientów.